Honda E-Clutch vs Quickshifter: de verschillen na 5.000 kilometer

two motorcycles on a road in a forest, headlights on, ready to ride

Toen Honda mij uitnodigde om de nieuwe E-Clutch te testen, was mijn eerste reactie vooral nieuwsgierigheid. Niet omdat ik meteen dacht: dit wordt de toekomst van motorrijden! Juist omdat ik mij afvroeg of Honda een oplossing had gemaakt voor een probleem dat ik zelf nog niet ervaarde.

Alles wat de motor doet, voel je direct. Jij bedient de koppeling, jij kiest wanneer je schakelt en jij maakt soms een foutje. Want laten we eerlijk zijn, een motor een keer laten afslaan hoort er ook een beetje bij. Vooral wanneer je toevallig bij een druk stoplicht staat met twintig mensen om je heen die allemaal lijken te wachten tot jij die perfecte start verpest.

Dat directe gevoel is precies waarom veel motorrijders houden van een motor zonder al te veel hulpmiddelen. Het gevoel dat jij en de machine samenwerken. Dus waarom zou ik enthousiast worden van een systeem dat een deel van die handelingen overneemt?

Dat was de vraag waarmee ik aan deze test begon.

Waarom zorgt Honda E-Clutch voor zoveel discussie?

Toen Honda E-Clutch werd aangekondigd, kwamen de reacties eigenlijk precies zoals verwacht. Sommige motorrijders waren nieuwsgierig, anderen waren direct overtuigd dat dit het einde van "echt" motorrijden betekende.

"Ik wil zelf de controle houden."

"Wordt dit straks gewoon een automaat?"

"Waarom zou ik extra gewicht willen op mijn motor?"

Ik snap die reacties. Motorrijden gaat namelijk niet alleen over van A naar B komen. Het gaat om gevoel, betrokkenheid en de samenwerking tussen jou en je machine. Maar de vraag is: wat betekent controle eigenlijk? Is controle alleen dat jij iedere beweging zelf fysiek uitvoert? Of betekent controle vooral dat jij degene blijft die de beslissingen neemt?

Want dat is misschien wel het grootste misverstand rondom Honda E-Clutch. Het systeem schakelt niet voor je. Het kiest geen versnellingen en het maakt van je motor geen automaat. Jij rijdt nog steeds zelf. Het enige wat verandert, is dat de koppeling elektronisch wordt bediend wanneer dat nodig is. En misschien klinkt dat als een klein verschil, maar juist tijdens het rijden merkte ik dat dit meer veranderde dan ik vooraf had verwacht.

Zonder voorkeur aan de test beginnen

Het interessante aan deze test was dat ik eigenlijk nergens mee begon. Mijn eigen motor heeft geen quickshifter en ik had ook nog geen langere periode met E-Clutch gereden. Beide systemen hadden dus geen voordeel voordat ik ermee aan de slag ging. Verspreid over verschillende testdagen, reizen en ritten heb ik ongeveer 5.000 kilometer gereden met verschillende Honda modellen. Van de eerste generatie E-Clutch op de CB650R en CBR650R tot de nieuwste toepassing op de CB750 Hornet en XL750 Transalp.

Daarnaast reed ik ook met motoren met quickshifter, waaronder de Honda CBR600RR 2024, Honda CB1000R SP en Honda XL750 Transalp 2024. De leukste vergelijking kwam eigenlijk vanzelf, want thuis stond de perfecte tegenhanger klaar. Anton (mijn partner) rijdt namelijk een Honda Hornet uit 2025 met originele quickshifter. (Helemaal niet mijn schuld of zo)

Twee Honda Hornets. Twee verschillende systemen. Eén bestemming.

De Moezel, Duitsland

Mooie weg naar het dorpje Kröv, Duitsland, Mosel, boot

Mooie weg naar het dorpje Kröv, Duitsland

Honda E-Clutch testen in de praktijk

De Moezel in Duitsland is eigenlijk een perfecte plek om motoren te testen. Bochtige wegen langs de rivier, kleine dorpjes met leuke bakkerijtjes, hoogteverschillen en genoeg momenten waarop je merkt of een technologie echt iets toevoegt. Al was onze timing niet helemaal ideaal. We reden tijdens een hittegolf. Het moment waarop je motorpak verandert van beschermende kleding naar een draagbare sauna. Doorwaai jas aan, genoeg water meenemen en vooral hopen dat je niet te lang hoeft stil te staan.

Maar zodra de motor aan gaat, vergeet je al die ongemakken snel. Want motorrijden maakt veel goed. En maakt Honda E-Clutch die ervaring beter? Of haalt het juist iets weg?

Twee Honda CB750 Hornet, blauw en wit met rood, prachtig uitzicht met heuvels bomen en een mooie weg

Links: E-Clutch // Rechts: Quickshifter

Honda E-Clutch versus quickshifter

Een quickshifter kende ik inmiddels. En eerlijk, ik snap waarom zoveel motorrijders er enthousiast over zijn. Je houdt het gas erop, tikt de versnellingspook aan en de motor schakelt bijna zonder onderbreking door naar de volgende versnelling. Het voelt snel, sportief en geeft dat kleine racegevoel waar veel motorrijders extra blij van worden. Maar een quickshifter lost vooral één specifiek probleem op: sportief schakelen wordt makkelijker en sneller.

Tijdens een mooie bergpas of een snelle acceleratie is het geweldig. Maar zodra je rustig door een dorp rijdt, achter langzaam verkeer hangt of een lastige manoeuvre maakt, verandert er eigenlijk niets. En precies daar zit het verschil met E-Clutch.

E-Clutch gaat niet alleen naar het schakelmoment. Het systeem kan de koppeling volledig bedienen wanneer dat nodig is. Wegrijden bij een stoplicht, langzaam manoeuvreren op een parkeerplaats, rijden in druk verkeer of gewoon na een lange dag waarbij je linkerhand zich afvraagt waarom jij hem dit allemaal aandoet. Dat zijn de momenten waarop ik begon te begrijpen waarom Honda deze technologie heeft ontwikkeld.

Zijkant motorblok Honda CB750 Hornet 2026 met E-Clutch

Zijkant motorblok Honda CB750 2025 Hornet

Het moment waarop ik vergat dat ik met E-Clutch reed

In het begin was ik juist heel bewust bezig met de techniek. Ik voelde wanneer de koppeling werd overgenomen, lette op het aangrijpen en probeerde te ontdekken of ik het irritant zou vinden dat een motor iets deed wat ik normaal zelf doe. Maar na een tijdje gebeurde er iets interessants. Ik vergat het.

En misschien is dat wel het grootste compliment dat je een technologie kunt geven. De beste hulpmiddelen zijn vaak de hulpmiddelen waar je niet constant aan wordt herinnerd. Tijdens het rijden dacht ik niet meer aan de koppeling. Ik was bezig met mijn snelheid, hoe lang kan ik in deze versnelling blijven, is daar alweer de volgende prachtige weg. Vooral bij langzaam rijden was het verschil enorm. Een krappe bocht of een druk kruispunt voelde minder als een oefening waarbij je alle handelingen perfect moet combineren. Niet omdat de motor het voor mij deed, maar omdat één onderdeel minder aandacht vroeg. En daar veranderde mijn mening. Eigenlijk haalde de E-Clutch vooral een stukje vermoeidheid weg.

Mijn conclusie na 5.000 kilometer Honda E-Clutch en quickshifter

Als je mij voor deze test had gevraagd of ik ooit enthousiast zou worden van een elektronische koppeling, had ik waarschijnlijk mijn wenkbrauwen opgetrokken. Mijn eigen Honda CBR600RR uit 2007 heeft geen ABS, geen tractiecontrole en geen quickshifter.

Ondanks mijn positieve ervaring betekent dit niet dat ik vind dat iedere motor E-Clutch moet hebben. Sterker nog, ik denk juist dat het belangrijk is dat het een keuze blijft. Mijn motor zou ik niet blindelings willen inruilen voor een moderner alternatief. Juist dat pure karakter maakt hem bijzonder, en we hebben al veel meegemaakt samen. Als ik daarop stap, voel ik me gelijk thuis. Omdat ik veel tijd heb gestopt in deze motor, en ooit moet hij een keer weg. Maar nu is nog niet het moment voor een concrete vervanger, liever iets voor erbij!

Maar een Honda CB750 Hornet, Transalp of een motor waarmee je duizenden kilometers maakt, heeft misschien een ander doel. Daar gaat het niet alleen om de pure sportieve ervaring, maar ook om comfort, plezier en hoe lang je met een glimlach kunt blijven rijden. En daar past E-Clutch ineens heel logisch.

Dus nee, Honda E-Clutch heeft mijn liefde voor een ouderwetse motor niet veranderd. Maar het heeft wel mijn beeld veranderd van wat moderne technologie kan zijn. Ik begon deze test met het idee dat Honda misschien een stukje van de beleving ging wegnemen. Dat een elektronische koppeling vooral bedoeld was om motorrijden makkelijker te maken. Maar na duizenden kilometers kwam ik tot een andere conclusie.

Honda CB750 Hornet 2025 met Quickshifter op mooi bochtig weggetje met veel bomen en groen

Honda CB750 Hornet 2025 met Quickshifter

E-Clutch neemt het rijden niet van je over.

Het haalt geen beslissingen uit handen en het maakt van een motor geen automaat. Jij bepaalt nog steeds hoe je rijdt, welke lijn je kiest en of je zelf de koppeling wilt bedienen of niet. Wat het wel doet, is ruimte creëren. Ruimte om minder bezig te zijn met de kleine handelingen en meer met het moment zelf of andere handelingen die voor jou belangrijk zijn. Ik ben zelf de grootste niet, dus ik ben elke keer als ik ergens moet stoppen bezig met welke voet en waar.

En misschien is dat wel het grootste verschil tussen een quickshifter en E-Clutch. Een quickshifter maakt het sportieve rijden leuker. E-Clutch maakt het totale rijden makkelijker en ontspannen. Betekent dat dat iedere motor E-Clutch moet krijgen? Absoluut niet.

Want uiteindelijk draait motorrijden niet om hoeveel handelingen je uitvoert. Het draait om het gevoel dat overblijft wanneer je de motor weer in de schuur zet. Ben je moe en heb je pijntjes na een lange dag rijden? Of stap je af met een glimlach, omdat je vooral hebt genoten van waar je was?

Voor mij heeft Honda E-Clutch bewezen dat nieuwe technologie niet altijd iets hoeft weg te nemen. Soms geeft het juist iets terug. Niet meer controle. Maar meer ruimte voor belangrijkere handelingen. En misschien is dat precies waarom E-Clutch wel toekomst heeft.

Liever als Video bekijken?

In mijn YouTube video test ik Honda E-Clutch tegenover een Honda Hornet met quickshifter en laat ik zien hoe beide systemen zich gedragen tijdens echte ritten in de Moezel. Video bekijken


Volgende
Volgende

Motor kamperen: onze complete paklijst en kampeeruitrusting voor een motorvakantie